هيچگه سررشته خاموشي از دستم نرفت
بي سبب چون آستينم بخيه بر لب مي زنند
بخت مي خواهد سياهي تا برد خوابم ز چشم
راه مردم بيشتر غــــارتـگران شب مي زنند!
شاعر: غني كشميري
پي نوشت: دل بده به شعر...
بر سر تربت من با می و مطرب بنشین........تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم
تو گرم چایی خود بودی و لبم می گفت
که کاش من لب خوشبخت استکان بودم...!
دوشنبه پنجم مرداد 1388
حالیا مصلحت وقت چنان می بینم
که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم!
پ.ن1: آره والله... ما اینجوریم دیگه..
پ.ن2: مناجات شعبانیه خیلی زیباست.. ایشالله توفیق باشه بخونیم. خوب مناجاتیه انصافا.
مناجات خونا خوش به حالشون..
پی نوشت(سیاسی):
هرکس به طریقی دل ما می شکند
بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر میشکند حرفی نیست
من در عجبم دوست چرا می شکند!!!!؟؟
لينک ثابت
نوشته شده در ساعت 19:54 توسط سید رسول
|