گوش را هوش شنیدن نبود ، کاش کسی
از لبت شهد سخن را به مکیدن گیرد!
چون ز صحرای غمت باد جنون بر خیزد
گل پیراهن ما رنگ دریدن گیرد
ای یار ِ
جفا کردهی
پیوند بریده،
این بود وفاداری و عهدِ تو ندیده؟
در کوی تو معروفام و
از روی تو محروم.
: گرگ ِ دهن آلودهی یوسف ندریده.
ما هیچ ندیدیم
همه شهر
بگفتند
افسانهی مجنونِ به لیلی نرسیده.
در خواب
گَزیده
لب ِ شیرین ِ گلاندام
از خواب
نباشد
مگر انگشت ِ گزیده
بس در طلبت کوشش ِ بیفایده کردیم
چون طفلِ دوان
در پی گنجشک ِ پریده
مرغ ِ
دل ِ
صاحبنظران
صید
نکردی
الا به کمانمهرهی ابروی ِ خمیده.
میلات به چه ماند؟
به خرامیدن ِ طاووس
غمزه ت
به نگه کردنِ آهوی ِ رمیده!
گر پای به در مینهم از نقطهی شیراز
ره نیست
تو پیرامن ِ من حلقه کشیده.
با دست ِ بلورین ِ تو پنجه نتوان کرد
رفتیم
دعا گفته
و
دشنام شنیده
روی تو مبیناد دگر دیدهی سعدی
گر دیده به کس باز کند
روی ِ تو دیده.
پ.ن: آدم سبک میشه وقتی به جای پست سیاسی ازین اشعار میذاره!
این شعر سعدی فوق العادست... لذت ببرید...
ایام رجبیه هم هست خیلی دعا کنید برای هم..
بزرگان میگن: هر کسی یه ریسمانی داره برای اتصال به خدا و عرشش... تو این ماه این ریسمان خیلی به آدم نزدیکه.. خیلی..! دست به ریسمان که شدید برام دعا کنید..
پیوند بریده،
این بود وفاداری و عهدِ تو ندیده؟
در کوی تو معروفام و
از روی تو محروم.
: گرگ ِ دهن آلودهی یوسف ندریده.
ما هیچ ندیدیم
همه شهر
بگفتند
افسانهی مجنونِ به لیلی نرسیده.
در خواب
گَزیده
لب ِ شیرین ِ گلاندام
از خواب
نباشد
مگر انگشت ِ گزیده
بس در طلبت کوشش ِ بیفایده کردیم
چون طفلِ دوان
در پی گنجشک ِ پریده
مرغ ِ
دل ِ
صاحبنظران
صید
نکردی
الا به کمانمهرهی ابروی ِ خمیده.
میلات به چه ماند؟
به خرامیدن ِ طاووس
غمزه ت
به نگه کردنِ آهوی ِ رمیده!
گر پای به در مینهم از نقطهی شیراز
ره نیست
تو پیرامن ِ من حلقه کشیده.
با دست ِ بلورین ِ تو پنجه نتوان کرد
رفتیم
دعا گفته
و
دشنام شنیده
روی تو مبیناد دگر دیدهی سعدی
گر دیده به کس باز کند
روی ِ تو دیده.
پ.ن: آدم سبک میشه وقتی به جای پست سیاسی ازین اشعار میذاره!
این شعر سعدی فوق العادست... لذت ببرید...
ایام رجبیه هم هست خیلی دعا کنید برای هم..
بزرگان میگن: هر کسی یه ریسمانی داره برای اتصال به خدا و عرشش... تو این ماه این ریسمان خیلی به آدم نزدیکه.. خیلی..! دست به ریسمان که شدید برام دعا کنید..