چایخانه

سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386

شيشه اي مي شکند ... يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟ مادري مي گويد...شايد اين رفع بلاست يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد، شيشه ي پنجره را زود شکست. کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرورشکست، عابري خنده کنان مي آمد... تکه اي از آن را بر مي داشت... مرهمي بر دل تنگم مي شد... اما امشب ديدم... هيچ کس هيچ نگفت، قصه ام را نشنيد... از خودم مي پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم کمتر است؟؟؟

لينک ثابت
نوشته شده در ساعت 13:19 توسط سید رسول |

دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386

آرام....

اگه یه روز شاد شدی آروم بخند تا غم بیدار نشه

واگه یه روز غمگین شدی آروم گریه کن تا شادی نا امید نشه...

چارلی چاپلین

لينک ثابت
نوشته شده در ساعت 12:38 توسط سید رسول |

جمعه هفدهم فروردین 1386

مصلحت وقت

تا می آیم با شهر بسازم و نفسی بگیرم درست هنگام هنگامه به سراغم میآید......

خدایا چاره ای... راهی ...درمانی........!

حالیا مصلحت وقت درآن می بینم که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم...