درکوچه ها پیچید بوی آشنایش

بوی غریبی نگاه رد پایش

در کوچه ای که جبرئیل عرش پیما

می آمد از آنجا صدای بالهایش

وقتی اذان می داد در محراب کوفه

بوی ولایت پخش می شد با صدایش

در پیشواز غربت خود اشک می ریخت

از آسمان چشمهایش با خدایش

در مغرب این کوچه های ناهماهنگ

دیگر نمی بیند کسی را تا عشایش

بر خاک پای محمل فردای زینب

عرض ارادت می کند دست عبایش

پس کوچه های سنگریز متصل را

می رفت با دلواپسی تا انتهایش

دار الاماره بهترین جای تماشاست

به به  به حسن انتخاب چشمهایش

تا که نماز شرعی خود را بخواند

باید بگردانند سمت کربلایش

شاعر: علی اکبر لطیفیان

پ.ن1: سلام رفقا! خوبید؟ به ایام مسلمیه علاقه زیادی دارم.. این شعر هم در رابطه با حضرت مسلمه. تقدیم به شما.

پ.ن2: بعضی ار دوستای قدیمی(مجازی) کم لطفی می کنند .. انتظار بیشتری ازشون میره! من همیشه سعی میکنم به همه لینکام سر بزنم و پست هاشون رو بخونم با اینکه کم میام اما میخونم همیشه.

پ.ن3: بعضی از همین وبلاگای آشنا رو که میخونم حس میکنم صاحبش زیر 15ساله!

پ.ن4: یکی دیگه از دوستای مجازی عزیز مریض احواله! حتما فراموش نکنید دعاش کنید...حسابی ذهنمو مشغول کرده..انشالله به حق همین شبای عزیز عافیت پیدا کنه.

 مصادف با هفتم ذی الحجه (شهادت امام محمد باقر ع )

به گوش بحر ، حرف لذت لب تشنگی گفتم

تپیدنهای دل بیرون فکند از آب ، ماهی را 

اگر يک بار ديگر می زيستم سخن کمتر می گفتم، بيشتر گوش می سپردم ، دوستانم را به شام دعوت می کردم بی انکه نگران لکه هايی که بر فرش افتاده يا مبلی که رنگ و رويش بيشتر رفته است باشم. اگر بار ديگر می زيستم مرا ببخشيدهای بيشتر می گفتم.

ليکن از هر آنچه گفتم مهمتر اگر بار ديگر زندگی می کردم هر لحظه آن را در چنگ می گرفتم ، به آن می نگريستم و آن را واقعا می ديدم ، هر لحظه را زندگی می کردم و هرگز آنرا باز پس نمی دادم.

بر سر چيزهای کوچک تا اين حد برافروخته نشو. نگران آن نباش که چه کسی تو را دوست ندارد و چه کسی بيشتر از تو مال و جاه جهان دارد و يا ديگران چه ميکنند!

بيا در عوض از آنان که دوستمان دارند لذت ببريم بيا تا به آنچه خدا به ما داده است بيانديشيم،بيا هر روز به آنچه برای بهبود جسم و روان خود ، عواطف و روحيات خود انجام می دهيم فکر کنيم. زندگی کوتاهتر از آنست که بگذاری از کنارت بگذرد ، زندگی تنها يک لحظه با ماست و آنگاه رفته است! خدايا مرا بخاطر شکايتهايم ببخش.

و زمانی که ناشکری کردم به آرامی به من يادآوری کن.

از تو بخاطر آنچه برايم مقدر کرده ای شکرگزارم.  

پ.ن1:این مطلب رو جایی خوندم گفتم بذارم اینجا شمام استفاده کنید... دیگه عفو کنید تاخیر بنده رو نه مجال آپ کردن دارم و نه حوصله!

             هيچگه سررشته خاموشي از دستم نرفت

                   بي سبب چون آستينم بخيه بر لب مي زنند

             بخت مي خواهد سياهي تا برد خوابم ز چشم

                  راه مردم بيشتر غــــارتـگران شب مي زنند!

شاعر: غني كشميري   

پي نوشت: دل بده به شعر...

حالیا مصلحت وقت چنان می بینم

که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم!

پ.ن1: آره والله... ما اینجوریم دیگه..

پ.ن2: مناجات شعبانیه خیلی زیباست.. ایشالله توفیق باشه بخونیم. خوب مناجاتیه انصافا.

مناجات خونا خوش به حالشون..

گوش را هوش شنیدن نبود ، کاش کسی

از لبت شهد سخن را به مکیدن گیرد!

چون ز صحرای غمت باد جنون بر خیزد

گل پیراهن ما رنگ دریدن گیرد

ای یار ِ

صاحب این وبلاگ فعلا نیست!

دلش هم واسه بعضی رفقای مجازیش تنگ شده.

عذرخواهی...

یاعلی...

زهرا همان کسی است که بیت محقرش

طعنه زده به عرش و تمامی گوهرش

اورا خدا برای خودش آفریده است

تا اینکه هر سحر بنشیند برابرش

شرط پیمبری به پسر داشتن که نیست

"مردی" پیمبر است که زهراست دخترش

مانند احترام خداوند واجب است

حفظ مقام فاطمه حتی به همسرش

یک نیمه اش نبوت و نیمش ولایت است

حالا علی صدآش کنم یا پیمبرش

دست توسل همه انبیا بود

بر رشته های چادری صبح محشرش

ما بچه های فاطمه ممنون فضه ایم

ازینکه وا نشد پس در پای دخترش

مسمار در اگرچه برایش مزاحم است

اما مجال نیست که بیرون بیاورش

آغاز دهه دوم فاطمیه

پ.ن1: شاعر همون آقای لطیفیان هست. یه شعر دیگه هم انشالله روز شهادت میذارم

پ.ن2: بیشتر که فکر میکنم می بینم خیلی هم سیاسی نیستم!

پ.ن3: اینم یه پیامک ناب:

... حالا دیگر همه می دانند که مهدیه اسم مکان است و فاطمیه اسم زمان...

اما من منتظر می مانم ، و می دانم روزی مهدیه اسم زمان خواهد بود و فاطمیه اسم مکان...!

اشک و آهم گر غبارآلود آید، دور نیست

یاد طفلی در دل من خاکبازی می کند!!!

وقتی سرت را روی بالش می گذاری

آنقدر می ترسم مبادا بر نداری

تو آفتاب روشنی در خانه ما

تو آفتاب روشنی هرچند تاری

فردا کنار سفره باهم می نشینیم

امروز را مادر اگر طاقت بیاری

تو آنچنان فرقی نکردی، غیر ازین که

آیینه بودی و شدی آیینه کاری

آلاله می کاری و باران می رسانی

چه بستر پرلاله ای ، چه کشت و کاری

آنقدر تمرین میکنی با دست هایت

تا شانه را یک مرتبه بالا بیاری

بگذار گیسویم به حال خویش باشد

اصلا بیا و فرض کن دختر نداری...

                                                                                                                                    علی اکبر لطیفیان

پ.ن1: من خیلی سیاسی هستم منتها نمیدونم چرا دستم نمیره کلا به نوشتن... اون دوستی که ازم خواست پست سیاسی بنویسم ؛ کمکم کنه...

پ.ن2: ایام رو هم تسلیت میگم.

مصادف با  نهم جمادی الثانی ( آغاز دهه اول فاطمیه)